AAGU
Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht


Voortzetting campagne tegen (gezinsgevangenis) Kamp Zeist: beelden en brief naar coalitie "Geen kind in de cel"

Op zaterdag 22 november bestormden enkele tientallen activisten de muur van Kamp Zeist. Zes van hen wisten erop te klimmen. (zie persbericht)
De actie maakt onderdeel uit van een campagne van AAGU tegen de nieuwe Gesloten Gezins Voorziening op Kamp Zeist.

Naast het al jarenlang opsluiten van vluchtelingen, enkel voor deportatie, worden er nu ook vluchtelingengezinnen opgesloten binnen de muren van Kamp Zeist. Onder druk van onder meer de internationale gemeenschap heeft de Nederlandse overheid een zogenaamde 'kindvriendelijke' gevangenis voor gezinnen in gebruik genomen en probeert dit als een humane stap te verkopen. Dit is de zoveelste geraffineerde stap in de richting van acceptatie van een agressief en onmenselijk migratiebeleid dat steeds meer slachtoffers maakt.
Een week voor deze actie werden activisten nog opgeschrikt door de deportatie van de familie Karabulut naar Turkije. De ouders, twee politiek activisten die in Turkije voor vervolging, opsluiting en marteling vrezen, en hun twee kinderen hadden daarvoor enige tijd in de nieuwe gezinsgevangenis gezeten.

De actie op de muur van Kamp Zeist werd gefilmd en live gestreamd. Er verscheen ook een verslag van de ruim drie uur durende contacten vanaf de muur met de vluchtelingengezinnen aan de binnenkant van het hek met schrikdraad, in de nieuwe gezinsgevangenis. Dat verslag vind je hier.

Intussen is er een korte video gemaakt ter ondersteuning van de campagne waarin beelden zijn opgenomen die tijdens de actie zijn gemaakt (zie hierboven).
Deze video is eerder deze week, voorzien van een begeleidende brief, verzonden aan organisaties die onderdeel uitmaken van de coalitie "Geen Kind In de Cel", zoals Amnesty International, Human Rights Watch en Defense For Children.

AAGU zal de campagne intussen voortzetten en beraadt zich op vervolgstappen. Het No Border Netwerk organiseert aanstaande zaterdag een bustour langs twee apartheidsmuren van Nederland. Een daarvan is Kamp Zeist, de andere is de grensgevangenis Rotterdam Airport. Voor de oproep, ziehier.

Over de gezinsgevangenis in Kamp Zeist zijn inmiddels de eerste kamervragen gesteld.

Hieronder vind je de begeleidende tekst die is verzonden aan "Geen kind in de cel":

Utrecht, 8 december 2014

Aan: deelnemende organisaties coalitie 'Geen Kind in de Cel'

Betreft: Gesloten Gezinsvoorziening Vreemdelingen Kamp Zeist

Beste mensen,

Staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie haalde recent in een interview in de Telegraaf (dinsdag 25 november) hard uit naar onder meer Defence for Children. Hij noemt het een organisatie die "helemaal doorschiet [...] in de "belangenbehartiging" en zegt: "Dan zorg je dat geen kind op cel gestalte krijgt en dan is het weer niet goed." Met die laatste opmerking doelt Teeven ondermeer op het per 1 oktober jl. in gebruik nemen van de Gesloten Gezinsvoorziening Vreemdelingen (GGV) op Kamp Zeist bij Soesterberg. Deze nieuwe gevangenis voor vluchtelingengezinnen en ex-AMV'ers wordt door Justitie consequent gepresenteerd als 'kindvriendelijk' en 'humaan'. In een persbericht met video wordt de nieuwe voorziening nog net niet als een soort vakantiepark neergezet.

Zaterdag 22 november jl. voerde de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) actie op Kamp Zeist, tegen de nieuwe GGV en tegen detentie en uitzetting van vluchtelingen in het algemeen. Met deze brief en de video die we nav deze actie hebben gemaakt leggen we jullie graag onze bevindingen voor. Eerder lieten jullie je, als coalitie 'Geen Kind in de Cel', voorzichtig positief, maar wel kritisch, uit over de GGV. Volgens ons is er nu alle reden om jullie er ronduit tegen te keren. Tijdens de actie klommen zes activisten van AAGU op de hoge muur die het detentiegedeelte van Kamp Zeist omringt. Via een livestream over internet werden vervolgens drie uur lang beelden uitgezonden van de GGV, de volledige opnames zijn te vinden op: http://pinknoise.puscii.nl/recordings/footage/kampzeist/. Tijdens deze drie uur spraken de activisten bovendien veel met de twee op dat moment gedetineerde gezinnen. Dit alles geeft een ontluisterend beeld van deze nieuwe gevangenis. De punten die wij onder de aandacht willen brengen:

- De daadwerkelijke setting van de GGV staat in schril contrast met hetgeen Justitie wil doen geloven. Het is een desolate grijze bedoening binnen de muur (met stroomdraad) van Kamp Zeist, geplaatst op betonnen platen, en afzonderlijk extra omringd door een vijf a zes meter hoog penitentair hekwerk met stroomdraad en camera's. De beloofde "groene omgeving" bestaat uit een soort behang van groene bladeren dat aan het bovenste deel van de muur is gehangen en enkele plantenbakken op het terrein.

- De als 'chalets' betitelde verblijven, zijn in feite weinig anders dan grote houten dozen met nauwelijks ramen.

- Justitie schermt ermee dat de bewakers op de GGV niet in uniform zijn en "ook voor de kinderen minder nadrukkelijk op het terrein zichtbaar [zal] zijn." Het eerste klopt, van het laatste is nauwelijks iets te merken. De opgesloten gezinnen werden weliswaar niet, zoals de vluchtelingen die zich in het detentiecentrum bevinden gedwongen op cel gezet tijdens de actie, maar wel zat de bewaking er continue controlerend bovenop om de vluchtelingen te ontmoedigen vrijuit met de activisten te spreken. Triest was dat bewakers chocolade dat activisten naar de kinderen gooiden direct afpakten. Kortom: van een kindvriendelijke, terughoudende opstelling was geen sprake.

- Op het moment van de actie bevonden zich in de GGV twee Afghaanse gezinnen, in afwachting van uitzetting. Gezien de voortdurende slechte situatie in Afghanistan is dit schokkend. Kort geleden kondigden de VS aan toch weer meer militairen naar Afghanistan te sturen. Beide opgesloten gezinnen behoren tot de Sikh-gemeenschap en worden in die hoedanigheid niet geaccepteerd door de streng-religieuze moslims van Taliban c.s. De mannen uit deze gezinnen zijn slachtoffer geweest van martelingen en vrezen bij terugkeer te worden vermoord. De niet erkende positie van Sikhs die in Afghanistan voor vervolging en martelingen te vrezen hebben (zie bijvoorbeeld: http://www.bbc.com/news/uk-england-29062770), in vergelijking met christenen die zich in dezelfde situatie bevinden en terecht over het algemeen wel naar het AZC door kunnen, is niet vol te houden. De advocaat van een van de gezinnen liet weten: "Het is te gek voor woorden om te stellen dat de "sikh gemeenschap" in Kabul hen kan opvangen ! Er zitten nog een aantal gezinnen gevangen in de tempel in de Karte Parvan in Kabul, alle anderen zijn verkracht, vermoord of gevlucht. Ook de positie van vrouwen en meisjes in Afghanistan is nog altijd verschrikkelijk en dreigt weer verder te verslechteren, zo blijkt uit het recent uitgekomen briefing paper 'Behind closed doors' van Oxfam International. Bij een van de gezinnen was een meisje van 12 dat al 4 jaar in Nederland is en accentloos deze taal spreekt. Haar moeder huilde voortdurend.

- De manier waarop met de opgesloten gezinnen is en wordt omgegaan is stuitend. Het 12-jarige meisje vertelde dat ze 's ochtends in alle vroegte, zo rond zes uur, zonder enige aankondiging vooraf, van hun bed waren gelicht en weggevoerd. Er is hen geen enkele mogelijkheid gegeven om afscheid te nemen van woon- en leefomgeving. Kinderen huilden zaterdag 22 november letterlijk omdat ze weer naar school willen. De opstelling richting uitzetting is keihard. Een van de gedetineerde mannen kreeg een hartaanval tijdens een uitzettingspoging, wat geen beletsel vormde te proberen het betreffende gezin binnen enkele dagen opnieuw uit te zetten. Op de hongerstaking van twee broers, een uiterste middel voor wanhopige mensen, wordt door justitie en bewaking enkel gereageerd met: "Dat is ons probleem niet." In tegenstelling tot wat justitie beweert wordt contact met de buitenwereld moeilijk gemaakt. Eigen mobiele telefoons van mensen worden afgenomen en in het weekend kan vanuit de gezinsgevangenis uberhaupt niet naar buiten gebeld worden.

- Mensen die op bezoek zijn geweest bij gezinnen die in de GGV zijn opgesloten, meldden ons dat dit in de bezoekruimte van het detentiecentrum plaatsvindt en dat daar geen sprake is van een speciale familiesetting. Er zijn bewakers in uniform, bezoekers mogen niets mee naar binnen nemen voor de vastzittende gezinnen, alles wordt nauwlettend in de gaten gehouden.

Al deze zaken, die in bijgevoegd verslag van een van de deelnemers aan de actie nader worden uitgewerkt, vragen ons inziens om snelle actie. De tijdelijke GGV, die nu in gebruik is, zal volgens planning aan het eind van het eerste kwartaal van 2015 worden vervangen door een permanente gevangenis.

Deze stap, die in feite dus nauwelijks een verbetering valt te noemen ten opzichte van de eerdere situatie, wordt door Justitie aangewend om een 'humaan' gezicht te presenteren. In werkelijkheid gaan beleid en de uitvoering daarvan steeds alleen maar verder de andere kant op. Kinderen worden nog steeds in een duidelijke gevangenissetting opgesloten, waar zij voor een groot deel dezelfde gevolgen als in eerdere detentiesituaties, zoals beschreven in jullie publicatie 'Papa, hebben we iets ergs gedaan?', van kunnen ondervinden.

Wij werken ieder op onze eigen manier aan protest tegen het inhumane migratiebeleid van de Nederlandse overheid. Wij hopen dat jullie jullie mede op grond van bovenstaande bevindingen zullen inzetten voor de sluiting van de huidige tijdelijke GGV en tegen de geplande ingebruikname van een permanente GGV.

Uiteraard zijn wij te allen tijde bereid nadere toelichting te geven, vragen te beantwoorden en in overleg te treden.

Met vriendelijke groet,

Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU)